Cep telefonuma gelen 14 Şubat ıvır zıvrını duyuran mesajların sayısı 20'yi geçmese, posta kutuma düşen mail sayısı 60'a yaklaşmasa şu 14 Şubat meselesine girmeye hiç niyetim yoktu. Bu ülkede 14 Şubat'ı kutsamak da çok alışıldık bir davranış "bu ticari bir faaliyete döndü" demek de...
Hafızamı zorlayıp duruyorum, 14 Şubat'a dair aklımda en fazla yer eden cümle iki ya da üç yıl önce aşk şarkıları çalan bir radyonun dj'nin söylediği "Şüküler olsun 14 Şubat geldi" sözü.
İlk başta çok güldüğüm bu söz,günün ilerleyen saatlerinde içimi acıtmıştı.
Neyse biz konumuza dönelim ve 14 Şubat sorgusunu kadınlar üzerinden yapalım...
14 Şubat'ta sevgili ya da eşten gelecek bir hediye, ister bir gül olsun ister bir
başka birşey, bir kadını ne kadar şaşırtır ya da mutlu eder?
Kadınlar bu kadar ucuz ya da bu kadar kolay kandırılabilen varlıklar değildir.
Adet yerini bulsun, aman sürüden ayrılmayalım ya da şekil şartı yerine gelsin diye alınan bir hediye, yollanan bir çiçek kadını sevgiye ikna eder mi?
Yılın 364 günü ağzından güzel bir laf çıkmayan, sadece doğum günü ya da evlenme veya tanışma yıldönümünde çiçek, hediye, vesaire alan birinin sevgisine kadın neden ve nasıl inansın?
Eğer bir hediye ve mum ışıkları altındaki bir yemekle kalan 364 günün
ilgisizliğini, sevgisizliğini temize çekeceğine inanan biri varsa, buyursun böyle
davranmaya devam etsin...
Oysa günün en anlamsız saatinde açılan bir telefonda söylenecek güzel bir söz ya da ağızdan çıkacak birkaç mısra,
Eve ya da buluşmaya giderken sokaktaki satıcıdan alınmış bir buket çiçek,
İş seyahatine gittiği o uzak şehir ya da ülkedeki otelinin kapısından içeri
girdiğinde sizin bıraktığınız bir not, belki oda servisinden küçük bir hediye
buluyorsa,
Ya da çok önemli bir toplantının ortasında olduğunuzu bildiği bir anda ona içinde en fazla 10-15 harf bulunan bir mesaj atabiliyorsanız,
Bunların bırakın hepsini teki bile kadınlar için 14 Şubat'ın yerine getirilen şekil
şartlarından daha değerlidir.
Attila İlhan, Ahmet Telli, Nazım Hikmet, Murathan Mungan, Can Yücel, Ümit Yaşar Oğuzcan bıraktıkları miras herhangi bir günün, herhangi bir anında bizim yerimize çok şey söylemek için hazır bekliyor,
Aragon, Yevtuşenko, Walt Whitman, Cummins de öyle...
Demem o ki,14 Şubat planlarınızı yaparken kadınların zekalarını ve yüreklerini
hafife almayın.
Zira kadınlar sandığınız kadar ucuz ya da saf değiller...
14 ŞUBAT'IN DİĞER ŞEKİL ŞARTI...
14 Şubat'a dair yazarken işin sadece çiftler kısmını ele almak doğru değil...
Bir de "14 Şubat geliyor aman birini bulmalıyım,tek başıma kalmamalıyım" diyenler var.
Şaka yapmıyorum,ya siz ya da çevrenizdekilerden biri muhakkak bu veya benzeri
düşünceleri olan insanlar tanımıştır.
Hayatında kim olduğuna değil de biri olmasına önem verenlere anlatılacak birşey yok demek işin kolay yanı.
Onların üzerine çizmek kolaydır, anlamaya çalışmak zordur.
Tek başına yaşayanlar gayet iyi bilirler, bayram ve benzeri günlerde tek başına olmak insana her zamankinden daha fazla dokunur.
Dışarıya çıktığınızda zannedersiniz ki herkes mutlu, herkesin çevresinde birileri var ve tek başına olan sadece sizsiniz.
Oysa bir sürü insan, mesela bir işi ya da eğitimi olmayan yüzlerce kadın sadece
ekonomik gerekçelerle evliliklerini devam ettiriyorlar.
Ya da bir sürü adam,aman çocukların düzeni bozulmasın diyerek aynı evde karısıyla birlikte yaşamaya devam ediyor...
Bazen tek başına olmak,mecburiyetten ya da alışkanlıktan kaynaklanan ilişkileri
sürdürmekten daha iyi daha huzurlu değil mi?
Şimdi filmi başa saralım,bayramda,yılbaşında ya da 14 Şubat'ta hayatınızda illa biri olsun isterseniz,bu zor değil illa ki birisini bulursunuz ama o birisi aradığınız
kişi midir orası meçhul...