Kürdili ( Hoyrat )

HOYRAT

Kürdili ( Hoyrat ): Kürdî

Dağda duman yeri var,

Kaşda keman yeri var.

Çöz göğsün düğmesini,

Sende güman yeri var.

Dağ ayrı, duman ayrı;

Kaş ayrı, keman ayrı.

El bizi çok kınıyor,

Gezek bir zaman ayrı!

Dağ başı duman oldu,

Şen günüm, yaman oldu.

Bana dert olan dilber,

Ellere derman oldu!

Dağ başında bir kuzu

Büklüm büklüm boynuzu.

Burda bir garip ölmüş

Ne oğlu var, ne kızı?!

Ayrıldım gülüm senden,

Saçı sünbülüm senden!

Araya dağlar girse,

Kesilmez yolum senden !

Ayrıldım özlerinden,

O şirin sözlerinden.

Bileydim ayrılık var,

Öperdim gözlerinden.

Ayrıldım yoldaşımdan,

Göl oldu göz yaşımdan!

Masdar dağı ben miyim ?

Duman kalkmaz başımdan!

Ayrıldım kavuşamam,

Dağları savuşamam.

Göz açtım seni gördüm,

Ellerle yavuşamam.

Bu bağa lâle düştü,

Güle, velvele düştü!

Yazığım geldi güle,

Gül elden ele düştü.

Düştüm kötü çağlara,

Gün yavuşmaz bağlara.

Yarından ayrı düşen,

Nasıl düşmez dağlara?!

Bülbül koydum kafese

Mef tunum güzel sese

Maşallah deyin dostlar

Uğramasın nefese

Bir dal kestim fişneden

Sarhoş oldum içmeden

Sinemde yar yarası

Ölenetek işleden

Karabağda talan var,

Beni derde salan var.

Açılın yana dağlar,

Gözü yolda kalan var;

Aslım Karabağ 'lıdır,

Başım yara bağlıdır.

Çözme tabip yaramı,

Yar eliyle bağlıdır.

Bülbül güle mi geldin?

Halıyı koydum yüke,

Laldın, dile mi geldin?

Yedi kat büke büke.

Bildin gülde vefa yok,

Ben yarımdan ayrılmam,

Bile bile mi geldin?!

Etseler tike tike!...

Bu dağın oylumuna,

Saçın, örene kurban;

Kuş konar yaylımına.

Örüp, dürene kurban;

Eğil gözlerin öpem,

Yıl oldu görmiyeli,

Geldik yol ayrımına!

Seni görene kurban!

Çağırdım yana yana,

Gel, beni bir hal eyle,

Yar uykudan uyana.

Kes zülfün çangal eyle.

Çağırmak dan ne fayda,

Ayrılık gerçek oldu,

Kendinden olmuyana.

Gel hakkın helâl eyle.

Bülbül okudan oldum.

Kara eşiğin taşı,

Sünbül kokudan oldum.

Yandı bağrımın başı.

Senin aşkan düşeli,

O yar burdan gideli,

Gece uykudan oldum!

Durmaz gözümün yaşı ..

Yar gülüp ele baksın ,

Çitin ucu cengarı,

Kes bağrım, kanım aksın

Ceng ile aldım yarı!

Dostlar ağlasın bize,

Gören maşallah desin,

Düşmanlar çiçek taksın.

Değmesin el nazarı.

Not: Nahiye Müdürü Hozat'lı Ahmed'in, pusuya düşürülüp, vurulması üzerine çıkarılmıştır.