Karakoçan Genel Bilgi

Doğu Anadolu Bölgesi’nde, Elazığ İli’ne bağlı bir ilçe olan Karakoçan’ın, doğusunda Bingöl İli, Kuzeyinde Bingöl’ün Yayladere ve Kiğı ilçeleri, kuzeybatısında Tunceli’nin Nazimiye ilçesi, batısında yine Tunceli’nin Mazgirt ilçesi , güneyinde ise Elazığ’ın Kovancılar ilçesi bulunmaktadır. Elazığ’ın kuzeydoğusunda yer alan ilçe, yüksek ve engebeli bir araziye sahiptir. Doğu Torosların uzantısı olan Karaboğa Dağları ilçenin doğusunu boydan boya engebelendirir. İlçe merkezi ve çevresi ova ve plato görünümünde olup, yer yer küçük düzlüklere rastlanmaktadır. Murat nehri’nin kollarından olan Peri Suyu ilçenin Bingöl ve Tunceli illeri ile doğal sınırını oluşturur. Karakoçan’ın kuzeyindeki küçük bir dere üzerinde de sulama amaçlı Kalecik Barajı kurulmuştur. İl Merkezine uzaklığı 97 km. dir. Denizden 1.090 m. yükseklikteki ilçenin yüzölçümü 1.085 km2 olup, toplam nüfusu 30.125’tir.

Karasal bir iklim hüküm sürer. Kışlar şiddetli; karlı-buzlu, sisli ve yağmurlu geçer. Buna karşılık yazlar kurak ve sıcaktır.

İlçenin ekonomisi, arazinin yüksekliği ve ekilebilir toprakların azlığından ötürü ilçede tarım gelişmemiştir. Kısıtlı miktarda buğday, şeker pancarı, arpa, soğan, üzüm, kayısı, baklagiller ve elma yetiştirilir. Halkın ana geçim kaynağı hayvancılığa dayalı olup, koyun ve kıl keçisi beslenir. Yörede hayvan ticareti yapıldığından, hayvansal ürünlerin miktarı oldukça azdır.

Yörede arkeolojik araştırma yapılmadığından, tarih öncesi ile ilgili bilgiler oldukça yetersizdir. Bina yapımları sırasında rastlantı sonucu ortaya çıkan mezarlar ve höyükler yörede eski bir yerleşimin olduğuna işaret etmektedir. Kalecik Köyü ve çevresinde, Baraj gölünün yapımında, Değirmendere çevresinde Roma dönemine ait bazı kaya mezarları ortaya çıkarılmıştır. Hitit ve Urartuların bölgeye hakim oldukları biliniyorsa da bunlarla ilgili kalıntılara rastlanmamıştır. Bölge Medlerden sonra Perslerle Romalılar arasında bir tampon bölge konumunda olmuştur. Çevrede bulunan Selçuklu dönemine ait bazı mezarlar, Selçukluların burada yaşadıklarını göstermektedir.

Yavuz Sultan Selim’in Çaldıran Seferi’nden sonra Osmanlı topraklarına katılmış, Cumhuriyetin ilanına kadar küçük bir köy olarak kalmıştır. 1936 yılında İlçe konumuna getirilmiştir.